Fushimi Inari tempel of heiligdom: het verschil, en waarom het ertoe doet

Ze behoren tot twee verschillende religies die al meer dan duizend jaar naast elkaar bestaan in Japan, vaak op dezelfde heuvelhelling, en de visuele verschillen zijn consistent genoeg om ze vanaf de weg te herkennen.

Shinto-heiligdommen worden gemarkeerd door een torii-poort. Ze huisvesten kami — een woord dat meestal wordt vertaald als goden of geesten, hoewel geen van beide helemaal juist is — en de bewakers bij de ingang zijn dieren: vossen bij Inari-heiligdommen, leeuwenhonden bij de meeste andere. Heiligdommen zijn meestal gratis. Je buigt bij de torii, spoelt je handen bij het waterbassin, en bij de hal gooi je een muntje, buig je twee keer, klap je twee keer, en buig je één keer.

Boeddhistische tempels worden gemarkeerd door een grote overdekte poort in plaats van een torii. Ze huisvesten beelden van de Boeddha, hebben vaak een pagode, en de bewakers zijn felle menselijke figuren. De meeste beroemde tempels in Kyoto vragen entree en hanteren openingstijden. Je klapt niet bij een tempel; je drukt je handpalmen stil tegen elkaar.

De namen verraden het ook, als je het eenmaal weet. -jinja, -taisha en -gu zijn heiligdommen. -dera, -tera en -ji zijn tempels. Dus Fushimi Inari Taisha is een heiligdom, Kiyomizu-dera is een tempel, en Kinkakuji — het gouden paviljoen — is ook een tempel.

Niets is verplicht en niemand kijkt toe, maar er is een gebruikelijke volgorde en die duurt ongeveer een minuut.

Buig eenmaal bij de torii voordat je eronderdoor loopt. Loop aan de zijkant in plaats van precies door het midden van het pad, dat traditioneel voor de kami is gereserveerd. Bij het waterbekken — temizuya — neem je de pollepel in je rechterhand, spoel je je linkerhand, wissel en spoel je je rechterhand, en giet dan wat water in je holle linkerhand om je mond te spoelen. Drink niet uit de pollepel en spuug niet in het bekken.

Bij de offerhal gooi je een muntje in de doos, buig je twee keer, klap je twee keer, houd je je handen even tegen elkaar en buig je nog een keer. Een munt van vijf yen is traditioneel omdat het woord voor vijf yen klinkt als het woord voor een goede relatie, precies het soort woordspeling waar de Japanse religieuze praktijk vol mee zit.

Daarna loop je omhoog. Fotograferen is overal op de berg toegestaan; de enige plekken waar je borden tegen ziet zijn een paar binnenste hallen, en die zijn duidelijk aangegeven.