Fushimi Inari – chram czy świątynia: różnica i dlaczego ma znaczenie

Należą do dwóch różnych religii, które współistnieją w Japonii od ponad tysiąca lat, często na tym samym zboczu wzgórza, a różnice wizualne są na tyle wyraźne, że można je rozpoznać już z drogi.

Chramy shintoistyczne charakteryzuje brama torii. Mieszczą w sobie kami — słowo zwykle tłumaczone jako bogowie lub duchy, choć żadne z tych określeń nie jest w pełni trafne — a strażnicy przy wejściu to zwierzęta: lisy w chramach Inari, lwy-psy w większości innych. Wstęp do chramów jest zwykle bezpłatny. Kłaniasz się przed torii, płuczesz ręce w basenie z wodą, a przed halą ofiarną wrzucasz monetę, kłaniasz się dwa razy, klaszczesz dwa razy i kłaniasz się raz.

Świątynie buddyjskie charakteryzuje duża brama z dachem, a nie torii. Mieszczą wizerunki Buddy, często mają pagodę, a strażnicy to groźne postacie ludzkie. Większość słynnych świątyń w Kioto pobiera opłatę za wstęp i ma określone godziny otwarcia. W świątyni nie klaszczesz; składasz dłonie w ciszy.

Nazwy też zdradzają wszystko, gdy już je poznasz. -jinja, -taisha i -gu to chramy. -dera, -tera i -ji to świątynie. Tak więc Fushimi Inari Taisha to chram, Kiyomizu-dera to świątynia, a Kinkakuji — złoty pawilon — również jest świątynią.

Nic nie jest obowiązkowe i nikt nie patrzy, ale istnieje zwyczajowa sekwencja, która zajmuje około minuty.

Ukłoń się raz przed torii, zanim pod nim przejdziesz. Idź z boku, a nie dokładnie środkiem ścieżki, który tradycyjnie pozostaje dla kami. Przy basenie z wodą — temizuya — weź chochlę do prawej ręki, obmyj lewą, przełóż chochlę i obmyj prawą, a następnie nalej trochę wody do złożonej lewej dłoni, by przepłukać usta. Nie pij z chochli i nie pluj do basenu.

Przy hali ofiarnej wrzuć monetę do skrzynki, ukłoń się dwa razy, klaśnij dwa razy, złóż dłonie na chwilę, a potem ukłoń się jeszcze raz. Moneta pięciojenowa jest tradycyjna, ponieważ słowo oznaczające pięć jenów brzmi jak słowo oznaczające dobrą relację — to dokładnie ten rodzaj gry słów, w którą pełna jest japońska praktyka religijna.

Potem idź w górę. Robienie zdjęć jest dozwolone wszędzie na górze; jedyne miejsca, gdzie zobaczysz znaki zakazu, to kilka wewnętrznych hal, które są wyraźnie oznaczone.